Στιγμές απο την αγαπημένη μας Θάσο...

Μπήκαμε στο φερυ-μποτ και βάλαμε πλώρη για Θάσο...σαν μιά καλή συνηθισμένη οικογένεια...

κουβαδάκια,καρότσι,ομπρέλες,ψυγείο,πετσέτες και ένα κάρο πράγματα...για να μπορέσουμε να κάτσουμε μία ώρα στην παραλία...Ο Αλέξης ήδη κλάταρε!!!

ο μικρός Δημητράκης μόλις βγήκε απο τη θάλασσα κ κουκουλώθηκε με το φουστάνι μου!!!

όλο γέλια και χαρές!!!!

όπου και να κοιτάξεις,πράσσινο και θάλασσα...ΗΡΕΜΙΑ!

αυτό έχει η Θάσος και μας κερδίζει...απολαύστε το!

Στον κήπο του ξενοδοχείου,το γκαζόν και ο παιδότοπος είναι όλα τα λεφτά για τα μικρά μου... Μόλις είπαμε να πάμε για καφεδάκι άρχισε να βρέχει.Δεν πειράζει όμως,το σκηνικό γίνεται όλο και πιο ρομαντικό...

Κι αφού πέρασε η ώρα,και σταμάτησε η βροχή..βοουυυρρρρ για χάζι στα στενάκια της Θάσου!

όμορφα που είναι!!!!

να βγάλω και τον αντρούλη μου μία φωτογραφία!!!

Καλέ τί ρομάντζο είναι αυτή η βόλτα μας...

Σαν καρποστάλ δεν είναι;;;

Βέβαια τα ταβερνάκια ήταν ολίγον άδεια,η Θάσος δεν είχε τον τουρισμό άλλων χρόνων..δυστυχώς!

Καθώς τελειώναμε τη βόλτα μας,πέσαμε πάνω σ'ένα λούνα πάρκ....κακό για μάς...καλό για τα μικρά μας!!!

Εδώ τελειώνει η βόλτα μας και το βλέμμα μου πέφτει πάνω σ' αυτό το καράβι...αύριο φεύγουμε...κρίμα!!!

Μία έκπληξη περιμένει τα μικρά μου...

Την λένε Ρίτα στις 29 Ιουλίου γίνεται ενός μηνών και η άφιξή της ήταν ξαφνική!

Έχει καιρό που αποφασίσαμε πως θα πάρουμε γατάκι για το καινούριο μας σπίτι..Δεν μετακομίσαμε ακόμη απλά η κόρη μου είναι ήδη γραμμένη σε κάποιον φιλοζωικό σύλλογο, και είχε ήδη συμπληρώσει την αίτηση για να μας βρούνε ένα γατάκι...Το e-mail όμως έφτασε χθές τ' απόγευμα και η μικρή ρίτα μας περίμενε με αγωνία. Τα παιδιά μου ακόμα βρίσκονται σε διακοπές και ούτε που φαντάζονται την άφιξή της.Μας έχει κλέψει τις καρδιές...μα πιο πολύ του τριχωτού κυρίου....

Το παίζει "μαμά"...Με το που ανοίγει τα ματάκια του,τρέχει να το πλύνει με τη γλωσίτσα του,και να το κουβαλήσει με το στόμα του απο το καλάθι του στο σαλόνι...




Όσο για τον μικρό μας Δημητράκη,η χαρά του δεν περιγράφεται...Το ζουλάει και του κάνει φωνούλες....και όταν η ώρα περάσει...τη πεφτουνε στο καναπέ!!!!


Φυσικά ο Πόκο δεν χάνει χρόνο και το παίρνει και πάλι στην αγκαλιά του!!!!!

Και όταν χορτάσουν ύπνο το ρίχνουν στο παιχνίδι!!!!Είμαστε μιά ευτυχισμένη οικογένεια...7"επτα" μελή πλέον!!!!!